9/12/14

ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ : «Αυτός ήταν ο χασάπης της Θεσσαλονίκης»


http://www.makthes.gr/filestore/modules/news/1/3/130582/2h.jpgΤου Κώστα Καντούρη
Εφημερίδα Μακεδονία,
«Σκηνοθέτης του τρόμου», «χασάπης της Θεσσαλονίκης», «αναιδέστατο σκυλί». Είναι κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς που συνοδεύουν τον αυστριακό Αλόις Μπρούνερ, τον εντεταλμένο των Ες-Ες στη Θεσσαλονίκη για την υλοποίηση των αποστολών θανάτου των Εβραίων στα κρεματόρια του Άουσβιτς-Μπουρκενάου και την εξόντωσή τους.

Η πρόσφατη ανακοίνωση από τους κυνηγούς των ναζί εγκληματιών πολέμου ότι ο Μπρούνερ έχασε τη ζωή του πριν από τέσσερα χρόνια στη Συρία αναβίωσε στην εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης μνήμες της θηριωδίας, του Ολοκαυτώματος.
«Ήρθε στη Θεσσαλονίκη λίγες ημέρες πριν να αρχίσουν οι πρώτες αποστολές. Εγώ δεν τον θυμάμαι πολύ, μόνον ότι ήταν σκυλί, ένα αναιδέστατο σκυλί. Έφυγα με την πρώτη αποστολή και ίσως γι’ αυτό να μην τον θυμάμαι καλά. Όμως και οι άλλοι δεν τον γνώρισαν. Αυτός εκτελούσε τις αποστολές. Ήταν εκπαιδευμένος ειδικά για το Ολοκαύτωμα».
Ο 87χρονος σήμερα Χάιντς Κούνιο είναι από τους λίγους Εβραίους της Θεσσαλονίκης που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα. Είχε επιβιβαστεί μαζί με την οικογένειά του στο τρένο της πρώτης αποστολής προς τα κρεματόρια, όμως επέζησε, επειδή γνώριζε τη γερμανική γλώσσα και χρησιμοποιήθηκε ως διερμηνέας. «Αυτό μας έσωσε», λέει σήμερα. Έχει χτυπημένο στο χέρι το νούμερο-τατουάζ που σήμαινε ότι είχε πάρει και ο ίδιος σειρά, για να δολοφονηθεί. «Δεν ήμουν γραμμένος, για να ζήσω», τονίζει σήμερα στη «ΜτΚ», όταν καλείται να θυμηθεί και να εξιστορήσει το ρόλο του Αλόις Μπρούνερ στην εξόντωση των Εβραίων. Θεωρεί μάλιστα τον Αυστριακό των Ες-Ες ως βασικό υπεύθυνο για το γεγονός ότι οι Θεσσαλονικείς Εβραίοι εξοντώθηκαν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους σε σύγκριση με τους υπόλοιπους. Από τους 50.000 που επιβιβάστηκαν στα τρένα του θανάτου επέστρεψαν μόλις 1.950 και σήμερα δεν ζουν περισσότεροι από εκατό.

«Από μικρός ήταν σκυλί»
Ο Χ. Κούνιο θυμάται ότι ο Μπρούνερ δεν ήταν καν επικεφαλής της επιτροπής των ναζί που έφτασε στη Θεσσαλονίκη το Φεβρουάριο του 1942 για την εκτέλεση του σχεδίου εξόντωσης των Εβραίων. Όπως περιέγραψε, επικεφαλής ήταν ένας λοχαγός, ο Ντίτερ Βισλιτσένι, ο οποίος είχε το γενικό πρόσταγμα. «Ο Μπρούνερ ήταν χαμηλόβαθμος. Αυτοί από μικροί ήταν σκυλιά. Ήταν δεξί χέρι του Βισλιτσένι. Εκείνος βασιζόταν στον Μπρούνερ, επειδή ήταν πολύ σκληρός άνθρωπος. Ένα αναιδέστατο σκυλί, ένα όμορφο σκυλί, όπως έγραψε ο Μόλχο, επειδή είχε ωραίο πρόσωπο. Ο Μπρούνερ ήταν το κλειδί ότι οι περισσότεροι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης σκοτώθηκαν στα κρεματόρια», ανέφερε ο κ. Κούνιο.
Όπως θυμάται, παιδί τότε μόλις 16 χρόνων, που αναγκάστηκε να επιβιβαστεί στα τρένα των ναζί, ο Μπρούνερ επόπτευε τα πάντα γύρω από τις αποστολές των Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Ήταν σε κάθε τρένο, εξέδιδε κάθε διαταγή, τα έκανε όλα. «Είχαν βρει τον κατάλληλο άνθρωπο να σκηνοθετήσει ένα έργο τρόμου. Το υλοποίησε στη Θεσσαλονίκη και μετά πήγε σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις να κάνει το ίδιο», περιέγραψε ο κ. Κούνιο, θεωρώντας πως ο Μπρούνερ ήταν σε ανοιχτή γραμμή με τα κεντρικά επιτελεία των ναζί. Οι πληροφορίες που αναφέρουν πως μέχρι και πριν από χρόνια σε συνεντεύξεις του έδειχνε αμετανόητος για τις αποφάσεις που είχε λάβει τότε για την εκτέλεση των Εβραίων σκληραίνουν ακόμη τους ανθρώπους που έζησαν το Ολοκαύτωμα και επέζησαν απ’ αυτό. «Μόνον αυτό είναι αρκετό», λέει ο κ. Κούνιο.
Θυμάται τα γκέτο που είχαν στηθεί μέσα σε λίγες ημέρες στην πόλη και από τα οποία έφευγαν οι αποστολές στα κρεματόρια των ναζί. «Οι Εβραίοι στην πόλη ήμασταν διασκορπισμένοι. Δεν περιμέναμε να γίνει αυτό. Μας είχαν υπνωτίσει για περίπου ενάμιση χρόνο και μετά άρχισαν οι διώξεις. Η επιτροπή Βισλιτσένι είχε επιβάλει τη δημιουργία των γκέτο και ο Μπρούνερ ήρθε μαζί του, για να εκτελέσει τις αποστολές». Οι δεκαεννέα αποστολές των Εβραίων της Θεσσαλονίκης στα στρατόπεδα Άουσβιτς-Μπιργκενάου έχουν χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη του. «Όταν φτάσαμε, μας ξυλοκοπούσαν, ο κόσμος δεν καταλάβαινε γερμανικά, και όταν έφταναν τα τρένα και μας πετούσαν έξω, οι Γερμανοί χτυπούσαν. Η οικογένειά μου σώθηκε, επειδή πήγαμε με την πρώτη αποστολή και παραμείναμε σε καίριες θέσεις διερμηνέων. Μας χρησιμοποιούσαν να ερμηνεύουμε τις κοφτές διαταγές που έδιναν οι ναζί. Στο διαχωρισμό των αντρών, των γυναικών και των παιδιών».
Θυμάται τις πρώτες εικόνες που έζησε, όταν κατέβηκε από το τρένο του θανάτου. «Μας κατέβαζαν ξημερώματα, για να μην προλάβουμε να αντιληφθούμε τι συνέβαινε. Έβλεπες πέντε τεράστιες καμινάδες, σαν αυτές του Αλλατίνη, να ξερνούν μαύρο καπνό και να βγάζουν στην κορυφή τους φλόγα. Μόλις έφτασε το τρένο, χτυπούσαν τις πόρτες. Όταν άνοιξαν, τους κοιτούσαμε με ανοιχτό το στόμα. Δεν ξέραμε τι έκαιγαν…», καταλήγει ο κ. Κούνιο.
Η σκληρότητα του Μπρούνερ έχει εντυπωθεί στο νου όλων των μελών της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης. Ο πρόεδρός της Δαυίδ Σαλτιέλ κάνει λόγο για «ένα θηρίο», που τον έστειλε ως στενότερό του συνεργάτη ο χαρακτηριζόμενος «Δόκτωρ θάνατος» των ναζί Άντολφ Άινχαμ, που είχε εκτελέσει το σχέδιο της αποκαλούμενης «κεντρικής υπηρεσίας της εβραϊκής μετανάστευσης». «Αυτός ήταν από τους πιο άγριους. Τον έστελνε ο Άινχαμ στα μέρη που θεωρούσαν ότι υπήρχε πρόβλημα. Εδώ στη Θεσσαλονίκη έπρεπε να κάνουν ένα ειδικό σχέδιο, για την εκτέλεση του οποίου εστάλη ο Μπρούνερ», περιέγραψε στη «ΜτΚ» ο κ. Σαλτιέλ, χαρακτηρίζοντας το «χασάπη της Θεσσαλονίκης» ως την «ψυχή της εκτέλεσης του σχεδίου εξόντωσης». Πρόσθεσε πως ο Μπρούνερ έφτασε στην πόλη μετά τη δημιουργία των γκέτο και λίγες ημέρες πριν από την εκτέλεση των αποστολών.

Η φήμη του θανάτου στη Συρία
Το όνομα του Αλόις Μπρούνερ ήρθε στην επικαιρότητα τις τελευταίες ημέρες, όταν ο διευθυντής του «Κέντρου Σίμον Βίζενταλ» Εφρέμ Ζούροφ ανακοίνωσε πως πιστεύει σε ποσοστό 99% ότι ο Μπρούνερ πέθανε πριν από τέσσερα χρόνια στη Συρία. Το Κέντρο, που έχει πάρει το όνομά του από τον «κυνηγό των ναζί», που πέθανε το 2005 αναζητώντας εγκληματίες πολέμου της ναζιστικής θηριωδίας, ασχολήθηκε με τον Μπρούνερ και σύμφωνα με τις ανακοινώσεις Ζούροφ δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί ότι πρόκειται για το «χασάπη της Θεσσαλονίκης», ωστόσο πιστεύει πως ήταν αυτός. Ήδη στις δηλώσεις αντέδρασε το αυστριακό υπουργείο Δικαιοσύνης -εξακολουθεί να θεωρεί καταζητούμενο τον Μπρούνερ ως εγκληματία πολέμου- τονίζοντας ότι ισχύει η από το 2007 επικήρυξη των 50.000 ευρώ.
Την ιστορία Μπρούνερ αποτύπωσε με συγκλονιστικά ντοκουμέντα ο δημοσιογράφος, πρώην διευθυντής του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων στη Θεσσαλονίκη, Σπύρος Κουζινόπουλος στο βιβλίο του «Η υπόθεση Αλόις Μπρούνερ. Ο δήμιος των 50.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης». «Το πιθανότερο είναι ότι μετά το 1945 έγινε ένας από τους πρώην ναζί που συνεργάστηκαν σε μία οργάνωση Γκέλεν με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες αρχικά απέβλεπαν να βρουν τους άλλους καταζητούμενους εγκληματίες πολέμου», ανέφερε ο κ. Κουζινόπουλος. «Στη συνέχεια τον χρησιμοποίησαν στον Ψυχρό Πόλεμο, όταν χωρίζεται η Γερμανία στα δύο, για την οργάνωση των μυστικών υπηρεσιών της Δυτικής Γερμανίας. Έτσι λοιπόν μένει στο ακαταδίωκτο για περίπου τρία χρόνια, μέχρι τα τέλη του 1948, όταν φεύγει στη Νότια Αμερική», σημείωσε. Ο Μπρούνερ τότε βρίσκεται στην Αργεντινή και συγκεκριμένα στο Μπουένος Άιρες και η έρευνα τον εντοπίζει στα τέλη της δεκαετίας του 1950 στη Συρία, όπου τον καλεί ο Χαφέζ Αλ Άσαντ, πατέρας του Μπασάρ Αλ Άσαντ. «Είναι η περίοδος που αρχίζει η έντονη κόντρα των Ισραηλινών με τους Παλαιστίνιους. Η Συρία τού παρέχει άσυλο, για να οργανώσει τη συριακή μυστική υπηρεσία. Μένει προστατευόμενος από τους Σύρους, για να μην τον σκοτώσουν όσοι τον αναζητούν», ανέφερε ο κ. Κουζινόπουλος. Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες ανακάλυψαν την παρουσία του και «η Μοσάντ προσπάθησε να τον συλλάβει και να τον εξοντώσει. Του έστειλαν δύο φορές παγιδευμένες επιστολές με εκρηκτικά, η μία εξερράγη, τον πλήγωσε στο ένα μάτι και του έκοψε τα δάχτυλα», σημείωσε ο δημοσιογράφος-συγγραφέας, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι ο αυστριακός ναζί έχει πεθάνει -εάν ζει, θα είναι σήμερα 102 χρόνων.

Δ. ΣΑΛΤΙΕΛ Να τον δικάσουμε μετά θάνατον
Ο Μπρούνερ, αν και δεν προσήχθη να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου, η γαλλική δικαιοσύνη τον καταδίκασε ερήμην το 1954 σε δις ισόβια για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, καθώς ήταν υπεύθυνος και για τις αποστολές των Εβραίων από το Παρίσι.
Ωστόσο στην Ελλάδα δεν κινήθηκε ποτέ καμία διαδικασία να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης για το «χασάπη» Αλόις Μπρούνερ, όπως και για τους άλλους ναζί. Όπως εξηγεί ο κ. Κουζινόπουλος, γι’ αυτό φέρουν τεράστια ευθύνη οι κυβερνήσεις της εποχής, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή. «Είχε ψηφίσει έναν νόμο το 1959, που εκχωρούσε όλα τα δικαιώματα καταδίωξης των ναζί στη Γερμανία». Με αυτό το νόμο έμεινε ελεύθερος ο διοικητής των ναζί στη Θεσσαλονίκη Μαξ Μέρντεν, ο οποίος μετά τον πόλεμο επέστρεψε να αναζητήσει το θησαυρό. «Συνελήφθη και δικάστηκε στη Θεσσαλονίκη και κατ’ απαίτηση της Γερμανίας τον άφησαν ελεύθερο», ανέφερε ο κ. Κουζινόπουλος.
Στο συγκεκριμένο νόμο σταματούσε κάθε προσπάθεια της ισραηλιτικής κοινότητας της πόλης για τη δίωξη του Μπρούνερ. «Αυτό δεν μας έδινε το δικαίωμα να προχωρήσουμε στη σύλληψή του. Αυτός ο νόμος άλλαξε προ ολίγων ετών, αλλά είχε χαθεί ο χρόνος», εξήγησε στη «ΜτΚ» ο πρόεδρος της κοινότητας της Θεσσαλονίκης Δαυίδ Σαλτιέλ. «Είχαμε υπόνοιες ότι βρίσκεται στη Συρία, αλλά, για να προχωρήσουμε σε ένταλμα, έπρεπε να κάνουμε μήνυση, όμως βάσει της νομοθεσίας δεν μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό ακόμη και για τον εγκληματία πολέμου», εξήγησε ο κ. Σαλτιέλ. «Μέχρι και το Ισραήλ που πήρε τον Άινχαμ με επιχείρηση στην Αργεντινή δεν μπορούσε να πάρει τον Μπρούνερ. Εάν δεν ήταν ο νόμος, θα έβγαινε ένα διεθνές ένταλμα, το οποίο θα μπορούσε να γίνει εκτελεστό και στη Συρία, όπου είχαμε την υπόνοια ότι κρύβεται», συμπλήρωσε.
Πλέον μετά όσα υποστηρίχθηκαν για το θάνατό του ο κ. Σαλτιέλ εξετάζει το ενδεχόμενο να μην αφήσει την υπόθεση να εκκρεμεί εσαεί. «Σκεφτόμαστε μήπως και ερήμην να γίνει δίκη, προκειμένου να τον καταδικάσουμε για όλα αυτά που έκανε έστω μετά θάνατον. Ο χρόνος είναι πολύ περιορισμένος, επειδή οι επιζώντες του Ολοκαυτώματος είναι λίγοι. Έχουμε περίπου 100, αλλά κάθε μέρα χάνονται. Είναι όλοι στα 80 και 90 τους χρόνια», κατέληξε.
 



Του Κώστα Καντούρη
Εφημερίδα Μακεδονία,
 «Σκηνοθέτης του τρόμου», «χασάπης της Θεσσαλονίκης», «αναιδέστατο σκυλί». Είναι κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς που συνοδεύουν τον αυστριακό Αλόις Μπρούνερ, τον εντεταλμένο των Ες-Ες στη Θεσσαλονίκη για την υλοποίηση των αποστολών θανάτου των Εβραίων στα κρεματόρια του Άουσβιτς-Μπουρκενάου και την εξόντωσή τους.
Η πρόσφατη ανακοίνωση από τους κυνηγούς των ναζί εγκληματιών πολέμου ότι ο Μπρούνερ έχασε τη ζωή του πριν από τέσσερα χρόνια στη Συρία αναβίωσε στην εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης μνήμες της θηριωδίας, του Ολοκαυτώματος.
«Ήρθε στη Θεσσαλονίκη λίγες ημέρες πριν να αρχίσουν οι πρώτες αποστολές. Εγώ δεν τον θυμάμαι πολύ, μόνον ότι ήταν σκυλί, ένα αναιδέστατο σκυλί. Έφυγα με την πρώτη αποστολή και ίσως γι’ αυτό να μην τον θυμάμαι καλά. Όμως και οι άλλοι δεν τον γνώρισαν. Αυτός εκτελούσε τις αποστολές. Ήταν εκπαιδευμένος ειδικά για το Ολοκαύτωμα».
Ο 87χρονος σήμερα Χάιντς Κούνιο είναι από τους λίγους Εβραίους της Θεσσαλονίκης που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα. Είχε επιβιβαστεί μαζί με την οικογένειά του στο τρένο της πρώτης αποστολής προς τα κρεματόρια, όμως επέζησε, επειδή γνώριζε τη γερμανική γλώσσα και χρησιμοποιήθηκε ως διερμηνέας. «Αυτό μας έσωσε», λέει σήμερα. Έχει χτυπημένο στο χέρι το νούμερο-τατουάζ που σήμαινε ότι είχε πάρει και ο ίδιος σειρά, για να δολοφονηθεί. «Δεν ήμουν γραμμένος, για να ζήσω», τονίζει σήμερα στη «ΜτΚ», όταν καλείται να θυμηθεί και να εξιστορήσει το ρόλο του Αλόις Μπρούνερ στην εξόντωση των Εβραίων. Θεωρεί μάλιστα τον Αυστριακό των Ες-Ες ως βασικό υπεύθυνο για το γεγονός ότι οι Θεσσαλονικείς Εβραίοι εξοντώθηκαν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους σε σύγκριση με τους υπόλοιπους. Από τους 50.000 που επιβιβάστηκαν στα τρένα του θανάτου επέστρεψαν μόλις 1.950 και σήμερα δεν ζουν περισσότεροι από εκατό.

«Από μικρός ήταν σκυλί»
Ο Χ. Κούνιο θυμάται ότι ο Μπρούνερ δεν ήταν καν επικεφαλής της επιτροπής των ναζί που έφτασε στη Θεσσαλονίκη το Φεβρουάριο του 1942 για την εκτέλεση του σχεδίου εξόντωσης των Εβραίων. Όπως περιέγραψε, επικεφαλής ήταν ένας λοχαγός, ο Ντίτερ Βισλιτσένι, ο οποίος είχε το γενικό πρόσταγμα. «Ο Μπρούνερ ήταν χαμηλόβαθμος. Αυτοί από μικροί ήταν σκυλιά. Ήταν δεξί χέρι του Βισλιτσένι. Εκείνος βασιζόταν στον Μπρούνερ, επειδή ήταν πολύ σκληρός άνθρωπος. Ένα αναιδέστατο σκυλί, ένα όμορφο σκυλί, όπως έγραψε ο Μόλχο, επειδή είχε ωραίο πρόσωπο. Ο Μπρούνερ ήταν το κλειδί ότι οι περισσότεροι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης σκοτώθηκαν στα κρεματόρια», ανέφερε ο κ. Κούνιο.
Όπως θυμάται, παιδί τότε μόλις 16 χρόνων, που αναγκάστηκε να επιβιβαστεί στα τρένα των ναζί, ο Μπρούνερ επόπτευε τα πάντα γύρω από τις αποστολές των Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Ήταν σε κάθε τρένο, εξέδιδε κάθε διαταγή, τα έκανε όλα. «Είχαν βρει τον κατάλληλο άνθρωπο να σκηνοθετήσει ένα έργο τρόμου. Το υλοποίησε στη Θεσσαλονίκη και μετά πήγε σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις να κάνει το ίδιο», περιέγραψε ο κ. Κούνιο, θεωρώντας πως ο Μπρούνερ ήταν σε ανοιχτή γραμμή με τα κεντρικά επιτελεία των ναζί. Οι πληροφορίες που αναφέρουν πως μέχρι και πριν από χρόνια σε συνεντεύξεις του έδειχνε αμετανόητος για τις αποφάσεις που είχε λάβει τότε για την εκτέλεση των Εβραίων σκληραίνουν ακόμη τους ανθρώπους που έζησαν το Ολοκαύτωμα και επέζησαν απ’ αυτό. «Μόνον αυτό είναι αρκετό», λέει ο κ. Κούνιο.
Θυμάται τα γκέτο που είχαν στηθεί μέσα σε λίγες ημέρες στην πόλη και από τα οποία έφευγαν οι αποστολές στα κρεματόρια των ναζί. «Οι Εβραίοι στην πόλη ήμασταν διασκορπισμένοι. Δεν περιμέναμε να γίνει αυτό. Μας είχαν υπνωτίσει για περίπου ενάμιση χρόνο και μετά άρχισαν οι διώξεις. Η επιτροπή Βισλιτσένι είχε επιβάλει τη δημιουργία των γκέτο και ο Μπρούνερ ήρθε μαζί του, για να εκτελέσει τις αποστολές». Οι δεκαεννέα αποστολές των Εβραίων της Θεσσαλονίκης στα στρατόπεδα Άουσβιτς-Μπιργκενάου έχουν χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη του. «Όταν φτάσαμε, μας ξυλοκοπούσαν, ο κόσμος δεν καταλάβαινε γερμανικά, και όταν έφταναν τα τρένα και μας πετούσαν έξω, οι Γερμανοί χτυπούσαν. Η οικογένειά μου σώθηκε, επειδή πήγαμε με την πρώτη αποστολή και παραμείναμε σε καίριες θέσεις διερμηνέων. Μας χρησιμοποιούσαν να ερμηνεύουμε τις κοφτές διαταγές που έδιναν οι ναζί. Στο διαχωρισμό των αντρών, των γυναικών και των παιδιών».
Θυμάται τις πρώτες εικόνες που έζησε, όταν κατέβηκε από το τρένο του θανάτου. «Μας κατέβαζαν ξημερώματα, για να μην προλάβουμε να αντιληφθούμε τι συνέβαινε. Έβλεπες πέντε τεράστιες καμινάδες, σαν αυτές του Αλλατίνη, να ξερνούν μαύρο καπνό και να βγάζουν στην κορυφή τους φλόγα. Μόλις έφτασε το τρένο, χτυπούσαν τις πόρτες. Όταν άνοιξαν, τους κοιτούσαμε με ανοιχτό το στόμα. Δεν ξέραμε τι έκαιγαν…», καταλήγει ο κ. Κούνιο.
Η σκληρότητα του Μπρούνερ έχει εντυπωθεί στο νου όλων των μελών της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης. Ο πρόεδρός της Δαυίδ Σαλτιέλ κάνει λόγο για «ένα θηρίο», που τον έστειλε ως στενότερό του συνεργάτη ο χαρακτηριζόμενος «Δόκτωρ θάνατος» των ναζί Άντολφ Άινχαμ, που είχε εκτελέσει το σχέδιο της αποκαλούμενης «κεντρικής υπηρεσίας της εβραϊκής μετανάστευσης». «Αυτός ήταν από τους πιο άγριους. Τον έστελνε ο Άινχαμ στα μέρη που θεωρούσαν ότι υπήρχε πρόβλημα. Εδώ στη Θεσσαλονίκη έπρεπε να κάνουν ένα ειδικό σχέδιο, για την εκτέλεση του οποίου εστάλη ο Μπρούνερ», περιέγραψε στη «ΜτΚ» ο κ. Σαλτιέλ, χαρακτηρίζοντας το «χασάπη της Θεσσαλονίκης» ως την «ψυχή της εκτέλεσης του σχεδίου εξόντωσης». Πρόσθεσε πως ο Μπρούνερ έφτασε στην πόλη μετά τη δημιουργία των γκέτο και λίγες ημέρες πριν από την εκτέλεση των αποστολών.

Η φήμη του θανάτου στη Συρία
Το όνομα του Αλόις Μπρούνερ ήρθε στην επικαιρότητα τις τελευταίες ημέρες, όταν ο διευθυντής του «Κέντρου Σίμον Βίζενταλ» Εφρέμ Ζούροφ ανακοίνωσε πως πιστεύει σε ποσοστό 99% ότι ο Μπρούνερ πέθανε πριν από τέσσερα χρόνια στη Συρία. Το Κέντρο, που έχει πάρει το όνομά του από τον «κυνηγό των ναζί», που πέθανε το 2005 αναζητώντας εγκληματίες πολέμου της ναζιστικής θηριωδίας, ασχολήθηκε με τον Μπρούνερ και σύμφωνα με τις ανακοινώσεις Ζούροφ δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί ότι πρόκειται για το «χασάπη της Θεσσαλονίκης», ωστόσο πιστεύει πως ήταν αυτός. Ήδη στις δηλώσεις αντέδρασε το αυστριακό υπουργείο Δικαιοσύνης -εξακολουθεί να θεωρεί καταζητούμενο τον Μπρούνερ ως εγκληματία πολέμου- τονίζοντας ότι ισχύει η από το 2007 επικήρυξη των 50.000 ευρώ.
Την ιστορία Μπρούνερ αποτύπωσε με συγκλονιστικά ντοκουμέντα ο δημοσιογράφος, πρώην διευθυντής του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων στη Θεσσαλονίκη, Σπύρος Κουζινόπουλος στο βιβλίο του «Η υπόθεση Αλόις Μπρούνερ. Ο δήμιος των 50.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης». «Το πιθανότερο είναι ότι μετά το 1945 έγινε ένας από τους πρώην ναζί που συνεργάστηκαν σε μία οργάνωση Γκέλεν με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες αρχικά απέβλεπαν να βρουν τους άλλους καταζητούμενους εγκληματίες πολέμου», ανέφερε ο κ. Κουζινόπουλος. «Στη συνέχεια τον χρησιμοποίησαν στον Ψυχρό Πόλεμο, όταν χωρίζεται η Γερμανία στα δύο, για την οργάνωση των μυστικών υπηρεσιών της Δυτικής Γερμανίας. Έτσι λοιπόν μένει στο ακαταδίωκτο για περίπου τρία χρόνια, μέχρι τα τέλη του 1948, όταν φεύγει στη Νότια Αμερική», σημείωσε. Ο Μπρούνερ τότε βρίσκεται στην Αργεντινή και συγκεκριμένα στο Μπουένος Άιρες και η έρευνα τον εντοπίζει στα τέλη της δεκαετίας του 1950 στη Συρία, όπου τον καλεί ο Χαφέζ Αλ Άσαντ, πατέρας του Μπασάρ Αλ Άσαντ. «Είναι η περίοδος που αρχίζει η έντονη κόντρα των Ισραηλινών με τους Παλαιστίνιους. Η Συρία τού παρέχει άσυλο, για να οργανώσει τη συριακή μυστική υπηρεσία. Μένει προστατευόμενος από τους Σύρους, για να μην τον σκοτώσουν όσοι τον αναζητούν», ανέφερε ο κ. Κουζινόπουλος. Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες ανακάλυψαν την παρουσία του και «η Μοσάντ προσπάθησε να τον συλλάβει και να τον εξοντώσει. Του έστειλαν δύο φορές παγιδευμένες επιστολές με εκρηκτικά, η μία εξερράγη, τον πλήγωσε στο ένα μάτι και του έκοψε τα δάχτυλα», σημείωσε ο δημοσιογράφος-συγγραφέας, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι ο αυστριακός ναζί έχει πεθάνει -εάν ζει, θα είναι σήμερα 102 χρόνων.

Δ. ΣΑΛΤΙΕΛ Να τον δικάσουμε μετά θάνατον
Ο Μπρούνερ, αν και δεν προσήχθη να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου, η γαλλική δικαιοσύνη τον καταδίκασε ερήμην το 1954 σε δις ισόβια για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, καθώς ήταν υπεύθυνος και για τις αποστολές των Εβραίων από το Παρίσι.
Ωστόσο στην Ελλάδα δεν κινήθηκε ποτέ καμία διαδικασία να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης για το «χασάπη» Αλόις Μπρούνερ, όπως και για τους άλλους ναζί. Όπως εξηγεί ο κ. Κουζινόπουλος, γι’ αυτό φέρουν τεράστια ευθύνη οι κυβερνήσεις της εποχής, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή. «Είχε ψηφίσει έναν νόμο το 1959, που εκχωρούσε όλα τα δικαιώματα καταδίωξης των ναζί στη Γερμανία». Με αυτό το νόμο έμεινε ελεύθερος ο διοικητής των ναζί στη Θεσσαλονίκη Μαξ Μέρντεν, ο οποίος μετά τον πόλεμο επέστρεψε να αναζητήσει το θησαυρό. «Συνελήφθη και δικάστηκε στη Θεσσαλονίκη και κατ’ απαίτηση της Γερμανίας τον άφησαν ελεύθερο», ανέφερε ο κ. Κουζινόπουλος.
Στο συγκεκριμένο νόμο σταματούσε κάθε προσπάθεια της ισραηλιτικής κοινότητας της πόλης για τη δίωξη του Μπρούνερ. «Αυτό δεν μας έδινε το δικαίωμα να προχωρήσουμε στη σύλληψή του. Αυτός ο νόμος άλλαξε προ ολίγων ετών, αλλά είχε χαθεί ο χρόνος», εξήγησε στη «ΜτΚ» ο πρόεδρος της κοινότητας της Θεσσαλονίκης Δαυίδ Σαλτιέλ. «Είχαμε υπόνοιες ότι βρίσκεται στη Συρία, αλλά, για να προχωρήσουμε σε ένταλμα, έπρεπε να κάνουμε μήνυση, όμως βάσει της νομοθεσίας δεν μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό ακόμη και για τον εγκληματία πολέμου», εξήγησε ο κ. Σαλτιέλ. «Μέχρι και το Ισραήλ που πήρε τον Άινχαμ με επιχείρηση στην Αργεντινή δεν μπορούσε να πάρει τον Μπρούνερ. Εάν δεν ήταν ο νόμος, θα έβγαινε ένα διεθνές ένταλμα, το οποίο θα μπορούσε να γίνει εκτελεστό και στη Συρία, όπου είχαμε την υπόνοια ότι κρύβεται», συμπλήρωσε.
Πλέον μετά όσα υποστηρίχθηκαν για το θάνατό του ο κ. Σαλτιέλ εξετάζει το ενδεχόμενο να μην αφήσει την υπόθεση να εκκρεμεί εσαεί. «Σκεφτόμαστε μήπως και ερήμην να γίνει δίκη, προκειμένου να τον καταδικάσουμε για όλα αυτά που έκανε έστω μετά θάνατον. Ο χρόνος είναι πολύ περιορισμένος, επειδή οι επιζώντες του Ολοκαυτώματος είναι λίγοι. Έχουμε περίπου 100, αλλά κάθε μέρα χάνονται. Είναι όλοι στα 80 και 90 τους χρόνια», κατέληξε.

www.orizontasnews.gr
ΝΕΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΡΕΠΟΡΤΑΖ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ - ΑΘΛΗΤΙΚΑ
Με ένα κλικ στην οθόνη σας!

.

  © Blogger templates Newspaper III by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP