2/4/12

Αγαπημένη μου Πολιτεία



Του Γιώργου Μαρδά
Σε παρακαλώ…
Το αυτί σου στήσε και άκουσε προσεκτικά τη φωνή ενός απλού κι ασήμαντου πολίτη!...
Αγαπημένη μου Πολιτεία!...
Να ήξερες πόσο σ’ αγαπώ!...
Όμως!...
Με περιφρόνησες!...
Ναι…
Με περιφρόνησες απρόσεχτα!...
Πρώτα-πρώτα:

Άφησες εκείνους τους εκμεταλλευτές της νύχτας να με σύρουνε στις σάλες των νυχτερινών τους κέντρων και να τσακίζω ντουζίνες πιατικά στα πόδια των γυναικών εκείνων που τόσο πρόθυμα τις… λαστιχένιες σάρκες τους επρόσφεραν σαν λεία στα διψασμένα βλέμματά μου!...
Αλήθεια!...
Πες μου…
Αναρωτήθηκες ποτέ, Πολιτεία μου αγαπημένη, πως βρέθηκε στα χέρια μου το αντίτιμο εκείνης της σπατάλης;
Και αν νόμιμα αυτό εβρέθηκε, πρόσεξες αν κατέθεσα σε σένα το αναλογούμενό μου χρέος;
Κι εκείνος που το κέρδος από μένα ωφελήθηκε, αναρωτήθηκες αν το χρέος του σε σένα νόμιμα κατέβαλε;
Πολιτεία μου αγαπημένη!...
Άφησες ξανά εκείνους τους ίδιους εκμεταλλευτές την πρόκληση σ’ εμένα να προβάλλουν κι ένα ανάλαφρο δισκάκι με ροδοπέταλα μακάβριας προέλευσης γιομάτο, σιωπηρά μα χαμογελαστά του κοριτσιού τα μάτια να με προστάζουν τις ίδιες γυναικείες σάρκες περιχαρής να… ροδοπεταλώνω!...
Πρέπει κι εδώ την ίδια ερώτηση να κάνω;
Και εννοώ:
Αναρωτήθηκες ποτέ, Πολιτεία μου αγαπημένη, πως βρέθηκε στα χέρια μου το αντίτιμο κι ετούτης της σπατάλης;
Και αν νόμιμα αυτό εβρέθηκε, πρόσεξες αν κατέθεσα σε σένα το αναλογούμενό μου χρέος;
Κι εκείνος που το κέρδος από μένα ωφελήθηκε, αναρωτήθηκες αν το χρέος του σε σένα νόμιμα κατέβαλε;
Αχ!...
Γλυκιά μου Πολιτεία!... Και χιλιαγαπημένη!...
Ούτε και τώρα θαρρώ πως δεν αναρωτήθηκες πως βρέθηκε στα χέρια μου εκείνο το… τιμημένο αντίτιμο ετούτης της σπατάλης!...
Τώρα…
Αφού σ’ αυτά που προανέφερα, μα και στα χίλια μύρια άλλα όσα, εσύ τα μάτια σου από πάνω τους επήρες…
Γιατί εσύ τόσο βάναυσα έρχεσαι βλοσυρή σιμά μου τώρα και με λεηλατείς;
Που ήσουνα τότε που όλα τούτα συντελούνταν;
Στην αποκλειστικά ολόδική σου διάθεση εβρίσκονταν χιλιάδες άνθρωποι, που αντικείμενό τους ήταν όλα τα παραπάνω να ελέγχουν, μα εσύ κανέναν έλεγχο σε τούτους όλους δεν ασκούσες!...
Κι επλούτιζαν οι ελεεινοί ετούτοι!!!
Τώρα…
Γιατί εσύ τόσο βάναυσα έρχεσαι βλοσυρή σιμά μου τώρα και με λεηλατείς;
Γιατί το βαρύ σου πέλμα τόσο βίαια το στήθος μου συνθλίβει και την αναπνοή μου κόβει;
Γιατί εκείνους που θα έπρεπε στη δούλεψή σου να έχεις, άφησες να αντιστραφούν οι όροι κι εκείνοι στη δούλεψή τους εσένανε να έχουν βάλλει;
Κι εκείνοι που με σοβαροφάνεια ορκίστηκαν στον Ιπποκράτη; Τον όρκο τους επίστεψες;
Τώρα…
Εκείνοι τον όρκο τους επάτησαν!...
Μα εγώ σε τίποτα δεν έφταιξα!...
Όμως…
Γιατί τόσο βάναυσα έρχεσαι βλοσυρή σιμά μου και τη θάλπη της υγείας μου λεηλατείς;
Δουλεύοντας τριάντα χρόνια δεν επλήρωσα εκείνα που μου ζήτησες για να έχω, σαν απόμαχος βρεθώ, την ποθητή και αναγκαία ιατρική περίθαλψή μου;
Αχ!...
Αγαπημένη μου Πολιτεία!...
Παιδί σαν ήμουνα σε φανταζόμουνα, όπως ο Δάσκαλος του Σχολειού μου έλεγε, πανέμορφη πως είσαι και πως φορέματα ατσαλάκωτα κι’ ολόλευκα το Σώμα σου καλύπτουν και πως κοντά σου ολημερίς κι ολονυχτίς τρακόσια λεβέντικα «παλικάρια» για να σε προστατέψουν βρίσκονται!...
Πολιτεία μου αγαπημένη!...
Γιατί επέτρεψες αυτά τα τρακόσια άθλια «υποκείμενα» να καταξεσχίσουν και να λερώσουν τα ολόλευκα κι ατσαλάκωτα φορέματά σου;
Τους βλέπεις, καλή μου Πολιτεία;
Τους βλέπεις τώρα;
Πες μου…
Αντιλαμβάνεσαι την ώρα τούτη που τόσα πλάσματά σου υποφέρουνε, τι τα άθλια ετούτα κάνουν;
Αδιαφορώντας όλοι τους τον ΑΝΘΡΩΠΟ που από κάθε άποψη ανάγκη έχει, ετούτα τα ανθρωποειδή παλαίυουνε ποιος την «κουτάλα» θα αρπάξει!!!
Για να σε καταξεσχίσουν πάλι!!!
Πολιτεία μου αγαπημένη!!!
Καλή μου!!!
Μη δακρύζεις!!!
Ναι…
Αυτό το ριζικό σου είναι!!!
Μα εγώ θα σ’ αγαπώ κι ας σιχαίνομαι «εκείνους» όλους που σ’ έχουνε καταξεσχίσει!!!

www.orizontasnews.gr
ΝΕΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΡΕΠΟΡΤΑΖ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ - ΑΘΛΗΤΙΚΑ
Με ένα κλικ στην οθόνη σας!

.

  © Blogger templates Newspaper III by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP